Przeskocz do treści

Kiedy decydujesz się na pracę, jako kierowca zawodowy, musisz liczyć się z tym, że zostaniesz poddany testom psychofizycznym. Praca kierowcy zawodowego, wymaga pewnych predyspozycji i to one będą testowane w pracowni. Musisz pamiętać, że spoczywa na tobie duża odpowiedzialność zarówno za siebie, jak i innych uczestników ruchu drogowego. Szybkość reakcji, uwaga, cechy osobowościowe, to tylko niektóre parametry, które są testowane w specjalistycznym laboratorium psychofizycznym. Zarówno twoja sprawność fizyczna, jak i psychologiczna nie jest tutaj bez znaczenia. Umiejętność szybkiego reagowania, koncentracja i doświadczenie, to one często decydują o tym czy nadajesz się na zawodowego kierowcę. Testy aparaturowe, którym zostaniesz poddany w ciemni, za pomocą Pierscienia Landolta i Noktometru, maja za zadanie sprawdzić twoją wrażliwość wzrokową oraz poziom adaptacji wzroku do ciemności, po olśnieniu. Kierowcy zawodowi, swoją pracę wykonują zarówno w dzień, jak i w nocy, to badanie testuje czy aby na pewno możesz prowadzić pojazd, kiedy zjawisko ciemności po olśnieniu jest zjawiskiem często występującym. Aparat Krzyżowy, to przyrząd za pomocą, którego możemy zbadać koordynacje wzrokowo-ruchową i czy jest ona wystarczająca do wykonywania zawodu kierowcy. Miernik czasu reakcji, jak sama nazwa wskazuje, mierzy długość czasu reakcji na spostrzeżony bodziec. Kolejny etap badań z zakresu badania kierowców zawodowych, to część z zakresu psychologii. Tutaj, przeprowadzony zostaje wywiad i obserwacja osoby badanej. Wywiad to potężne narzędzie w rękach psychologa, tylko on wie, jakie zadać pytania, aby zweryfikować pewne cechy osobowościowe. Kolejny etap to badanie za pomocą testów sprawności intelektualnej i procesów poznawczych, czyli badana jest tu m.in. pamięć, uwaga, motywacja. Kolejny test, to test na dojrzałość społeczną.
Pozytywnie przejście badania, kończy opinia o braku przeciwwskazań do wykonywania zawodu kierowcy.

O istnieniu guza w naszym mózgu, zazwyczaj dowiadujemy się w momencie, kiedy występują już niepokojące objawy. Z reguły, to właśnie one nas o nim informują. Guzy mózgu są niebezpieczne bez względu na to, czy są złośliwe, czy też nie. Bardzo istotna jest lokalizacja. Guz rozwijający się w mózgu, wraz ze swoim wzrostem, coraz bardziej uciska ośrodki zlokalizowane w jego pobliżu, jednocześnie upośledzające ich funkcje.

Kiedy zostanie u nas zdiagnozowana zmiana w obrębie mózgu, lekarz neurolog lub onkolog zajmie się dobraniem dla nas odpowiedniej terapii. Bardzo możliwe, że będziemy potrzebować jednocześnie opieki lekarzy obydwu specjalizacji. Najczęściej proces leczenia jest złożony i obejmuje przynajmniej dwie, z dostępnych metod leczenia. Dostępne metody, to chemioterapia, radioterapia oraz terapie chirurgiczne i farmakologiczne. Dobór sposobów leczenia uzależniony jest jest od ogólnego stanu chorego oraz stopnia złośliwości wykrytego guza.

Jeśli twór nie jest złośliwy, możliwe jest całkowite, chirurgiczne usunięcie guza. Napromieniowanie jest stosowane jako terapia uzupełniająca i ma w tym przypadku za zadanie zabić komórki nowotworowe, które nie zostały usunięte oraz zapobiec dalszemu / ponownemu rozrostowi guza.

Radioterapia jest koniecznością w przypadku nowotworów złośliwych. Może ona mieć różne formy. Radioterapia frakcjonowana, celowana w okolicę w której znajduje się guz, trwa zazwyczaj kilka tygodni. Najbardziej agresywną i zaawansowaną technologicznie terapią jest radiochirurgia. Stosowana jest najczęściej w przypadku mnogich lub przerzutowych zmian a zastosowane napromieniowanie obejmuje cały mózg, działając w trójwymiarze. W niektórych przypadkach podaje się izotopy promieniotwórcze bezpośrednio do wnętrza guza. Ta metoda zwana jest brachyterapią.

W przypadku wykrycia nowotworów złośliwych każda terapia uzupełniana jest chemioterapią. Najważniejsza jest stała kontrola lekarza. Zarówno neurolog, jak i onkolog odgrywają ogromną rolę w procesie leczenia. Poza tym ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego. Dzisiejsza medycyna, daje bardzo duże możliwości a co za tym idzie daje bardzo duże szanse na całkowite wyzdrowienie.

W każdym uzależnieniu są sytuacje, że dana osoba wpada w ciąg uzależnienia, z którego bardzo trudno jest się wyrwać. W alkoholizmie bywają takie dni, w których dana osoba może nie pić, z różnych powodów, po czym po wypiciu jednego kieliszka czy piwa, wpada się w tzw ciąg alkoholowy, z którego bardzo trudno jest się wyrwać. Oczywiście można skorzystać z ”dobrych rad” znajomych, którzy powiedzą „weź się w garść i przestań pić”, tylko, że sami uzależnieni wiedzą, jak ciężko jest to zrobić. Czytaj dalej... "Przerwanie ciągu alkoholowego"

W dzisiejszych czasach bardzo wiele osób ma problemy z psychiką. To obecnie normalne, ponieważ problemy piętrzące się codziennie, nie zawsze są łatwe do pokonania. Dlatego coraz więcej osób, choć niechętnie, odwiedza lekarzy psychiatrów. Czytaj dalej... "Psychiatra pełnopłatny czy na NFZ?"

Alkoholizm

Na tej stronie zapoznasz się z ciekawymi informacjami na temat leczenia alkoholizmu, problemach w rodzinie wynikłych z picia alkoholu i jak sobie z nimi radzić. Każdy mówi o tym uzależnieniu ale niekażdy może jemu sprostać zwłaszcza gdy jest on już tak zaawansowany, że mogą pomóc tylko najbardziej radykalne terapie odwykowe czy środki.